Testen met Google AdSense

Afgelopen week heb ik voor het eerst advertenties toegestaan op een tweetal van mijn websites. Reden was dat me opviel dat een van mijn websites drukwerk.biz toch wel veel bezoekers trok en ik daar toch eigenlijk niet veel mee doet, dus zodoende dacht ik laat ik daar eens Google AdSense opzetten. Daarnaast heb ik in overleg met mijn eindredactrische ook op KralenStart.nl op de overzichtspagina’s AdSense blokken neergezet, echter pertinent niet in de vermeldingen zelf, gezien dat absoluut een stap te ver zou zijn. Wat wel betekent dat het aantal AdSense pageviews op KralenStart.nl vrij laag is.

Het resultaat tot nu toe is dat ik een CTR (click-trough-rate) van een krappe procent heb en een gemiddelde opbrengst van 16 dollarcent (ongeveer 12 eurocent) per klik. Opzich valt me dat een beetje tegen, gezien ik op wat hogere opbrengsten had gerekend, maar dat is het leuke van het marktplaats principe van Google, de prijs wordt door de markt bepaald. Om nu een écht goed te testen heb ik zojuist ook besloten om enigszins tegen mijn principes in ook te testen met Google AdSense op DatacentrumGids.nl, om te kijken wat die klikken waard zijn en uberhaubt eens te kijken wat voor CTR ik daar zou kunnen halen. Wat betreft het principe van “geen advertenties” is de datacentra markt niet te vergelijken met die van ISP’s, dus vandaar dat terwijl ik op ISPGids.com in principe nooit advertenties zal plaatsen. Ik dat op DatacentrumGids.nl nu (voorlopig als test) wel doe!

De potentie van DatacentrumGids.nl

Een paar dagen geleden schreef ik over het uitstel dat tot afstel leek te leiden van de nieuwe DatacentrumGids.nl, gecombineerd met de introductie van ISPid.nl, waar nog een zeer vervelende bug in zat, die ik er ondertussen toch heb uitgekregen en daarnaast ISPid.nl nu in principe ‘ready for release’ is. Vanmorgen heb ik in de huidige (oude) DatacentrumGids.nl één van de nieuwe features van de nieuwe versie geintregreerd, namelijk thumbnails in het datacentra overzicht.

Wat mij verder al enige tijd opvalt is het aantal bezoekers dat DatacentrumGids.nl weet te trekken, ondanks dat trekt de website toch zo’n 100 unieke(!) bezoekers per dag die gemiddeld zo’n 5 pagina’s raadplegen. Opzich zijn dat geen wereldschokkend statistieken, maar aan de andere kant gezien het toch wel een niche is, geeft het wel de potentie weer van DatacentrumGids.nl wanneer ik daar nóg wat meer tijd in zou steken om het verder uit te bouwen.

Daarnaast is het misschien een idee om mijn focus te verleggen van ISP naar datacentrum initiatieven. Naast de “publieke” datacentra die DatacentrumGids.nl weergeeft, heb je natuurlijk een veelvoud aan interne datacentra en wellicht kan ik daar ook nog iets mee doen. Verder zijn er ook mogelijkheden om nog dieper op de mogelijkheden en faciliteiten van datacentra in te gaan. Mogelijkheden genoeg in iedergeval!

Sponsoring mogelijk maken?

Vrijjwel dagelijks schrijf ik over de laatste ontwikkelingen in ISP land op ISPam.nl. Nu is dat geweldig om te doen, maar gezien ik de website zoveel mogelijk onafhankelijk wil houden staat er geen reclame op, maar toch is het wel handig om óók met ISPam.nl inkomsten te genereren, want dat is de beste manier om de continuiteit veilig te stellen.

Alleen wil ik de website dus zoveel mogelijk onafhankelijk houden en het liefst geen advertenties op ISPam.nl plaatsen. Zoals ik het nu zie, zou ik geen advertenties van ISP’s moeten toestaan, maar van datacentra, hardware en software leveranciers eventueel weer wel. Al wil ik dus het liefst geen advertenties op ISPam.nl.

Een collega uitgever met boek9.nl heeft een interessante manier gevonden om op een redelijk neutrale manier inkomsten te genereren. Bedrijven kunnen sponsor van boek9.nl worden voor 100 euro per maand (minimaal 12 maanden), daarmee komen ze dan in het lijst van de sponsoren en rechtsbovenaan de website van boek9.nl staat een logo-rotatie systeem van alle sponsoren. Verder zijn er nog wat extra voordelen, waaronder dat de bewuste bedrijven 25 procent korting krijgen op het plaatsen van advertenties op boek9.nl. Uiteindelijk doel van de sponsoring is “En zorgt u ervoor dat de nieuwsdienst gratis, onafhankelijk en kwalitatief hoogwaardig kan blijven.” of te wel het garandeert de continuiteit van de dienst!

Nu zullen de meeste bedrijven die willen sponsoren in de juridische sector allemaal wel 100 euro per maand missen en daarnaast geeft het ook korting op adverteren, wat ik dus liever niet heb en dus ook niet snel zal aanbieden. Voor ISPam.nl denk ik aan een prijs van tussen de 35 en 150 euro per maand, afhankelijk van het soort bedrijf. Kleine ondernemingen tot 2 medewerkers kunnen voor 35 euro per maand sponsoren, 2 tot 10 medewerkers 75 euro per maand en vanaf 11 medewerkers 125 euro per maand over een minimale periode van 6 maanden.

De vraag die rest is, zou de markt voor deze vorm van sponsoring open staan en zouden de tarieven die ik daarvoor in gedachte heb door de markt worden geaccepteerd of moet ik dan toch meer naar advertenties kijken?

Gaan, waar nog geen uitgever gegaan is

Om de zoveel tijd ga ik weereens kijken naar een nieuwe markt om te veroveren. Nu wil je als uitgever nieuwe markten aanboren en gaan, waar nog geen uitgever gegaan is. Daarom zoek je dan ook veelal de niches op. Verder wil je ook natuurlijk een markt op die lucratief is. Hoe vind je die en/of hoe beoordeel je of iets lucratief is?

De volgende punten zijn denk ik van belang:

• Omzet volume en/of groei potentieel in de markt
• Open markt, veel concurrerende aanbieders
• Nog weinig transparantie in de markt
• Veel verandering van/zoeken naar aanbieder
• Geen/weinig andere partijen (uitgevers) in de zelfde markt
• Actief zijn in deze markt is niet “sexy”

Dat zijn de belangrijkste punten denk ik, al zijn er vast nog een even groot aantal punten bij te bedenken. Om meteen de toepassing van de criteria te laten zien, het volgende voorbeeld over de markt voor VOIP (telefonie).

Omzet volume en/of groei potentieel in de markt: JA
Er is op dit moment een enorme groei (conversie van vast naar voip) aan de gang.

Open markt, veel concurrerende aanbieders: NEUTRAAL
Er zijn veel verschillende VOIP-aanbieders, al is er ook veel sprake van koppelverkoop

Nog weinig transparantie in de markt: NEUTRAAL
Door verschillende vergelijkingswebsites op het gebied van telefonie en een relatief beperkt aantal (grote) aanbieders is de markt al redelijk transparant

Veel verandering van/zoeken naar aanbieder: NEE
Conversie naar VOIP gebeurt veelal bij een aanbieder waar al een relatie mee is. Nieuwe aanbieders komen daar niet snel tussen. Er wordt ook weinig actief naar alternatieven gezocht

Geen/weinig andere partijen (uitgevers) in de zelfde markt: NEE
Er zijn al redelijk wat telefonievergelijkingswebsites die hun focus al verlegt hebben of in de nabije toekomst zullen verleggen naar VOIP en daarmee zijn er al redelijk wat andere uitgevers actief in de zelfde markt.

Actief zijn in deze markt is niet “sexy”: NEUTRAAL
Het blijft een redelijk technisch onderwerp, maar aan de andere kant is het niet iets waar je voor hoeft te schamen, het is wellicht zelfs sexy te noemen.

Met als uitslag 1x JA, 3x NEUTRAAL en 2x NEE, is de conclusie op basis van de punten zoals ik die zie niet echt interessant, athans niet heel lucratief. Al wil dat niet zeggen dat je de markt dan niet op moet gaan. Het is enkel een hulpmiddel, je moet sowiezo op gevoel afgaan. Wanneer alle vragen van dit hulpmiddel op JA zouden uitkomen, dan zou je mogelijk een goudmijn kunnen aanboren.

Nieuwe niche: Vacaturebank voor ouder talent

Zojuist las ik op Marketingfacts dat er een campagne is gestart om 45+ers als werknemers positief onder de aandacht te brengen. Veelal wordt de waardevolle bijdrage die 45+ers aan een onderneming kunnen geven totaal niet ingezien en wordt vooral de focus gelegt op het binnen halen van jongens en meisjes die nog nat achter de oren uit de college of schoolbanken komen. Terwijl zuiver rationeel gezien, ouder talent veel ervaring heeft en praktische kennis die direct inzetbaar is. Gezien er eigenlijk geen enkele vacaturebank is die zich heeft gespecialiseerd heeft op deze niche, moet ik er misschien eens naar gaan kijken, met de vergrijzing en het feit dat 45+ers zichzelf nadat ze ontslagen worden veelal als afgeschreven beschouwen, zou dit welleens een gat in de markt kunnen zijn.

Pionier Spotlight: Arnout Veenman

In november 2006 werd ik als pionier genomineerd voor de campange Pioniers van NU dat georganiseerd is door Technopartner, het Ministerie van Economische Zaken en het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Op dit weblog deed ik een oproep om op mij te stemmen zodat ik in de “Hall of Fame” terecht zou komen en dat lukte.

Enkele weken geleden werd ik ineens door Pioniers van NU gebeld voor een interview voor op de website van Pioniers van NU, dat dan in de maand mei zou worden gepubliceerd en daarnaast sta ik gedurende de hele maand mei op de website van Pioniers van NU, Technopartner en TechnopartnerAward met naam, toenaam en foto op de website!

Hierbij wil ik ook iedereen bedanken die op mij gestemd heeft als pionier!!

Het interview met mij is hier te lezen.

Bericht teruggetrokken

Vanmorgen kwam ik bij toeval iets tegen en ik dacht van wow dit is een scoop. Dus ik in mijn enthousiasme een bericht maken op ISPam.nl. Aan de andere kant wildde ik het feestje van de bewuste partij niet te veel verpesten, dus werd het een half-half bericht, wel de melding van een aankomende gebeurtenis, zonder feitelijke onderbouwing.

Achteraf bekeken denk je dan, shit. Of je moet gewoon een serieus bericht plaatsen of gewoon helemaal niks, maar niet wat ik had geplaatst. Daarom heb ik het bewuste bericht maar verwijderd. Ik merk ook weer dat je als serieus medium, serieus te werk moet gaan en de journalistieke waarden telkens belangrijker worden zoals ik al eerder schreef op dit weblog.

In iedergeval weer een belangrijke les geleerd, al voelt het achteraf toch wel klote om daar zo op terug te moeten komen. Foutje moet kunnen.

Van eenvoudig weblog naar serieus medium

Telkens meer doe ik voor mijn weblog ISPam.nl aan hoor-wederhoor. In eerste instantie omdat ik dat gewoon leuk vond, maar het wordt telkens meer noodzaak. Zojuist in een reactie op ISPam.nl krijg ik enigzins de wind van voren omdat ik niet om een reactie had gevraagd. Achteraf zat ik ook te twijfelen ofdat dat misschien slimmer was geweest, al is het nu zo dat ik tot nu toe eigenlijk alleen contact opnam als ik expliciet een vraag had.

Wat je dus merkt is dat ISPam.nl van een eenvoudig weblog zich ontwikkeld tot een serieus medium, waarbij bepaalde journalistieke waarden ook telkens belangrijker worden, gezien de impact van hetgeen ik schrijf en publiceer telkens groter lijkt te worden. Dat is toch iets wat me langzaam maar zeker duidelijk wordt, maar waar ik me ook over moet bezinnen. Al riep ik een paar jaar geleden dat ik het wel leuk zou vinden om journalist te worden en langzaam maar zeker wordt ik dat nog echt ook en dat nog eens voor mijn eigen uitgeverij. Alles heeft zo zijn voor- en nadelen. Het belangrijkste is dat ik er serieus mee omga, dan komt het allemaal wel goed.

Cassatie verzoek aan de Procureur-Generaal van de Hoge Raad

Enige tijd geleden kwam ik tot de conclusie dat in het arrest BREIN vs Zoekmp3 een omissie is gemaakt. Namelijk het feit dat er in strijd met het artikel waarmee BREIN de mogelijkheid had om rechtsvordering in te stellen (artikel 3:305a BW) een schadevergoeding toegewezen had gekregen, waarvoor de mogelijkheid toe door het zelfde artikel wordt ontnomen.

Zodoende heb ik een brief geschreven, gericht aan de Plv Procureur-Generaal van de Hoge Raad met daarin het verzoek om Cassatie in het belang der wet in te stellen, wat neer zou komen op toetsing van het arrest op juridische onjuistheden. Echter veranderd dat dan niks aan de rechtspositie van de partijen in de procedure waaruit het arrest voortkomt.

De brief:

Geachte Edelhoogachtbare Vrouwe  mr. C.L. de Vries Lentsch-Kostense,

Begin december 2006 nam ik kennis van het arrest van het hoger beroep in de zaak STICHTING BESCHERMING RECHTEN ENTERTAINMENT INDUSTRIE NEDERLAND,BREIN tegen TECHNO DESIGN ‘INTERNET PROGRAMMING’ BV, LJN: AX7579, Gerechtshof Amsterdam,  1157/04.

Naar mijn idee is er een omissie gemaakt in dit arrest. Ik zal u in deze brief uitleggen waarom ik die mening ben toegedaan. BREIN is bevoegd om rechtsvordering in te stellen namens de bij haar aangesloten partijen conform artikel 3:305a BW, omdat de statuten van BREIN hierin voorzien. Dit blijkt uit het vonnis in eerste aanleg, LJN: AO9318, Rechtbank Haarlem , 85489 / HA ZA 02-99:
6.5 Gelet op het voorgaande gaat de rechtbank er vanuit dat de bij Brein aangeslotenen de auteurs- en/of nabuurrechthebbenden zijn op een (substantieel) aantal muziekwerken waarnaar de links in de database van zoekmp3.nl verwijzen en dat op hun rechten in-breuk wordt gemaakt indien die muziekwerken zonder hun toestemming worden openbaargemaakt. Een en ander is in elk geval voldoende voor een optreden uit col-lectieve actie ex artikel 3:305a van het Burgerlijk Wetboek.
Openbaarmaking in de zin van de Auteurswet 1912/Wet op de naburige rechten

In het hoger beroep wordt TECHNO DESIGN tot een aantal zaken veroordeeld, waaronder tot schadevergoeding te voldoen aan BREIN:
(D) veroordeelt Techno Design tot betaling aan Stichting Brein van vergoeding terzake van de door haar vertegenwoordigde rechthebbenden geleden schade die het gevolg is van de inbreuken op hun auteursrechten en naburige rechten via de door Techno Design ge?xploiteerde sites als gedefinieerd in punt 33 van de conclusie van antwoord in conventie tevens houdende conclusie van eis in reconventie, nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet;

Gezien de rechtsvordering door BREIN is ingesteld conform artikel 3:305a BW is een schadevergoeding (naar de letter van de wet) in dit geval niet mogelijk, gezien 3:305a, derde lid BW stelt:
3. Een rechtsvordering als bedoeld in lid 1 kan strekken tot veroordeling van de gedaagde tot het openbaar maken of laten openbaar maken van de uitspraak, zulks op een door de rechter te bepalen wijze en op kosten van de door de rechter aan te geven partij of partijen. Zij kan niet strekken tot schadevergoeding te voldoen in geld.

Naar mijn overtuiging is er in het arrest daarom een omissie gemaakt, door het toekennen aan schadevergoeding aan een partij die daar geen recht op heeft. Ik zou u daarom willen verzoeken om cassatie in het belang der wet in te stellen om deze omissie te herstellen.Ik dank u voor het lezen van mijn brief en hoop dat u mijn visie deelt.

Hoogachtend,

Arnout Veenman

Gezien de Procureur-Generaal maar heel weinig cassaties in belang der wet instelt, lijkt de kans klein dat er iets met mijn verzoek gedaan wordt. Anderzijds zijn het wel heldere rechtsvragen die getoest worden en dat is dit bij uitstek. Het zou in iedergeval wel heel gaaf zijn als er echt iets mee gebeurt

Ondernemen: Zo moet het dus niet

Gisteren was ik bij een broodjes zaak van Subway in Dordrecht om wat te eten. Normaal is het bezoek aan een Subway echt geweldig, in de zin van dat je een heerlijk broodje krijgt dat je geheel naar je wensen kan laten samenstellen.

Gisteren kom ik (of eigenlijk we) de Subway binnen. Het eerste dat opviel was dat er maar één persoon achter de balie stond en er was nog wel iemand, echter die hielp niet mee met het maken van de broodjes. Daarnaast duurde het bijna een eeuwigheid voordat we aan de beurt waren, niet alleen omdat er maar één medewerker stond, maar ook omdat die kerel (van in de 35 ~ 45) zo traag was als het maar kon.

In de tijd dat ik moest wachten had ik zat de tijd om eens goed rond te kijken, en zo viel het me op dat ‘je voor het laten toasten van je broodje 50 cent extra moet betalen. Natuurlijk is daar niks mis mee ansich, echter van de 8 subway’s die ik tot nu toe heb bezocht, dit de enige is waar dat het geval is. Helemaal ernstig is het, dat ze hier je voor een broodje dat als ‘Hot’ op de kaart staat (dus standaard getoast is) ook 50 cent extra laten betalen, bovenop de prijs op de kaart.

Daarnaast heeft Subway ook een spaarkaarten systeem, bij elk broodje krijg je 1 zegel en bij een volle kaart (8 zegels) krijg je een gratis broodje naar keuze, waarbij dan wel een betaald frisdrank bij moet worden genomen. Nu stond er bij deze Subway prominent nog een mededeling, dat je alleen een gratis broodje krijgt bij een volle spaarkaart, indien: Je er een grote frisdrank bijneemt, de spaarkaart volledig is ingevuld én je mag maar 1 spaarkaart per dag inleveren. De grote frisdrank hoort bij het concept van Subway, het volledig invullen heb ik nog nooit gedaan, terwijl ik her en der al 10 kaarten heb ingeleverd, maar dat je maar 1 volle spaartkaart per dag mag inleveren is voor mij nieuw. Natuurlijk mogen ze dat stellen. Echter lijkt het er vooral om te gaan om er voor te zorgen dat er zo min mogleijk spaarkaarten worden ingeleverd. 

Na 10 minuten wachten was ik dan eindelijk aan de beurt en dan wordt je opzich wel heel correct te woord gestaan, ik werd met ‘U’ aangesproken, de vorige klanten met ‘je’, dat deed de persoon achter de toonbank dan wel weer goed. Dan neem ik een ‘Veggie delite’ of te wel broodje kaas waar je dan zoveel rauwkost op kan krijgen als je maar wil. Waarbij ik maar 2 plakjes kaas kreeg, veelal krijg je er 4, dubbel belegt.

Alle sla en andere rauwkost is bijna op en daarnaast krijg ik een miezerig beetje sla, tomaat, komkommer, augurk. Zoals altijd vraag ik ‘heel veel rode ui en heel heel veel hete peper’. Ik krijg dus echt een minimale hoeveelheid rode ui, en van de hete peper krijg ik 2 plakjes, dus ik vraag meneer mag ik zou graag veel meer hete peper willen, heel veel meer. Wat krijg ik nog eens 2 plakjes erbij. Ter vergelijking normaal is het een hand vol hete peper plakjes (~20). Toen moest het sausje er op, Sweet Union. Wat blijkt, saus op, dus de persoon achter de counter loopt heel erg rustig naar achteren en komt na 2 minuten!! pas weer terug met een fles saus waar echt nog maar 1/10 van de normale inhoud in zit.

Dan kom je bij de kassa en dan wil ik graag een grote cola. Dan blijkt dat zijn automaat waar je zelf cola kan tappen buiten gebruik is en de bekers op, dus je kan alleen nog flesjes nemen. Wel leuk daarbij was dat hij Mountain Dew had, en gezien ik dat vrijwel nooit kan krijgen, dat maar genomen bij mijn eten. Wat betreft het broodjes, normaal vouwen ze deze dicht (en dat lukt dan nauwelijks door de grote hoeveelheid rauwkost en beleg). Echter deze meneer liet het gewoon open liggen zonder het dicht te klappen en zonder er een folietje om heen te wikkelen. Dat heb ik écht nog in geen enkele Subway meegemaakt.

Uiteindelijk ga je dan eten en klapte ik het broodje zelf dicht. Dat ging echt bizar makkelijk, door de extreme kleine hoeveelheid sla en andere rauwkost die er opzat. Daarnaast was het ook nog eens zo dat het brood maar half doorbakken was, dus niet lekker knapperig, maar klef. In plaats van een lekker broodje zat ik te kauwen op kleffe troep met nauwelijks iets van van beleg er tussen. Echt een enorme domper!

Wat mij meteen al duidelijk was, dat de ondernemer die franchisenemer van deze Subway is, extreem formeel is ingesteld (regelneuker) en daarnaast er echt alles aan doet om de kosten te minimaliseren. Doormiddel van zo min mogelijk personeel, voor toasten (zelfs als dat inbegrepen is!!) 50 cent extra te vragen, het inleveren van spaarkaarten te ontmoedigen, zo min mogelijk beleg én rauwkost op broodjes te doen, frisdrank automaat niet te gebruiken (mensen zouden misschien stiekem een refill nemen), een extra wikkel om het broodje achterwegen te laten en de broodjes zo kort mogelijk in de oven te bakken.

Dit soort ondernemers verzieken het echt voor de rest en in dit geval voor de overige franchisenemers en natuurlijk het Subway concern en natuurlijk ook voor mij als klant, want ik verwachtte het zelfde niveau van product en dienstverlening te krijgen als in elk andere Subway zaak. Deze real-life case laat denk ik ook zien, hoe ondernemen nou niet moet. Of je nou broodjes verkoopt of webhosting. Lever wat je beloofd te leveren (en in het geval van een Subway restaurant is dat op het niveau van Subway) en ga niet om je eigen marge op te pompen allerlei (formeel gerechtvaardige) fratsen uithalen om dat te bereiken. Zowel voor je klant als voor jezelf, gezien die inzet zich vroeger of later tegen je keert.